60-40, Chess, at Open The Basket.
Dahil alam kong interesado kayo rito.
1. 60-40
"Desire/Want" ang "ibig" sa Ingles. "To Desire/Want" kung gayon ang ibig sabihin ng "Pag-ibig". Matapos ang lahat ng Nangyari at Hindi Nangyari, natuklasan kong ang pag-big ay nahahati sa bahagdang 60-40.
60% ang pagdidikta ng laman. Oo, mahalaga ang libog factor, mga kaibigan. Ito ang fundamental difference ng ating mga kaibigan at kinaka-ibigan. 60% ang epekto ng pagtitig niya sa akin. Ang tikas ng kanyang tindig. Ang ganda ng kanyang ngiti. Ang husay ng porma at pustura.
40% ang kanyang personalidad. 40% ang husay ng kanyang paninindigan sa buhay. Ang pagkakaroon niya ng direksyon sa propesyon. Ang paggalang niya sa kababaihan.
60% is what brings couples together. 40% is what makes them stay together. Ang malungkot, mabilis ma-polarize ang 60% kapag ibinabad sa solusyon ng Commitment. 60% man ang nararamdaman kong apoy sa puso ko kapag nakikita ko siya, anong silbi nun kapag abo na ang pagsinta?
40% ang magsasabi sa akin na kailangan kong manindigan kahit tupok na ang pagnanasa kong yakapin siya. Iyon ang commitment. Iyon ang pagpili. Ngunit hindi ba pinapatunayan ng 40% na 60% ang kulang sa pinaninindigan kong relasyon?
Noong bakasyon, nakilala ko ang lalaking tsampiyon sa 60% at umiskor din naman, maski pasang-awa, sa 40%. Ngunit nangamba ako dahil kung olats siya sa 40%, ibig sabihin ba nun nililibog lang ako sa kanya? Iniibig ko ba siya o ibig ko lang siyang makasama?
Hindi ko na masasagot ang katanungang iyon.
Noong nakaraang linggo, nakilala ko naman ang lalaking tsampiyon sa 40%. Masarap man siya sa paningin [:p] at masarap man siyang kasama, hindi ko maramdaman sa kanya ang 60%.
Mga kaibigan, ito ang pinagmulan ng cheapness na quote ni Joe D'Mango na "You don't choose love. Love chooses you." Hindi ko madidiktahan ang 60% kailanman. Meron man akong listahan ng non-negotiables para sa 40%, kung ayaw makipagtulungan ng 60% mananatili pa rin akong reluctant virgin mary.
2. CHESS
Tingin ko ang pagkakaroon ng relasyon ay laro ng Chess. The first step is to break down each other's defenses, dangerously exposing our egos (the vulnerable Kings) as we try to get closer to each other. We give, we take. Pawn for pawn. Queen for Roke. Knight for Bishop. Kapag nagkakaubusan na kayo ng mga depensa, doon matatapos ang laro. Merong na-checkmate, at merong panalo. Tapos ilagay natin ang lahat ng mangingibig sa isang malaking tournament kung saan naghahanapan tayong lahat ng mga kalaro: ang na-checkmate, hahanap ng manlalarong hindi marahas. Ang nang-checkmate naman, hahanap ng mas challenging na kapareha.
Sa huli, matutuklasan nating lahat na hindi pala tayo naghahanap ng mga taong iche-checkmate o ng taong mangche-checkmate sa atin. Ang gusto pala natin ay isang DRAW. Kung saan walang nananalo, walang natatalo. Kung saan hindi natatapos ang laro dahil sa wakas, I Found My Match.
Eh, paano ba ito. Hindi ako magaling mag-chess.
3. OPEN THE BASKET
Sa paghahanap ng trabaho, naglalaro tayo ng Open the Basket. Naroon ang mga trabahong gusto natin, pero naka-reserba na sa iba. Naroon ang mga basket na puwede sana nating puntahan kaso naunahan tayo ng iba. Naroon ang mga basket na ayaw nang iwan ng mga nagmay-ari. Meron namang mga basket na walang laman pero hindi mo naman trip puntahan at siguro pagbibigyan mo lang talaga kapag kapos ka na sa oras at wala nang ibang mapili.
Noong una akong sumabak sa larong Open The Basket, natakot ako sa posibilidad na wala akong mahanap na lugar para sa akin. Nalula ako kasi, tangina, ang daming basket pero wala akong mapaglagyan. Ngayon, matapos ang dalawang taong pamamalagi sa basket ng DepEd, natutunan kong sa larong Open the Basket, walang saysay ang Tanginang Basket kung walang laman.
Ako ang Laman.
1. 60-40
"Desire/Want" ang "ibig" sa Ingles. "To Desire/Want" kung gayon ang ibig sabihin ng "Pag-ibig". Matapos ang lahat ng Nangyari at Hindi Nangyari, natuklasan kong ang pag-big ay nahahati sa bahagdang 60-40.
60% ang pagdidikta ng laman. Oo, mahalaga ang libog factor, mga kaibigan. Ito ang fundamental difference ng ating mga kaibigan at kinaka-ibigan. 60% ang epekto ng pagtitig niya sa akin. Ang tikas ng kanyang tindig. Ang ganda ng kanyang ngiti. Ang husay ng porma at pustura.
40% ang kanyang personalidad. 40% ang husay ng kanyang paninindigan sa buhay. Ang pagkakaroon niya ng direksyon sa propesyon. Ang paggalang niya sa kababaihan.
60% is what brings couples together. 40% is what makes them stay together. Ang malungkot, mabilis ma-polarize ang 60% kapag ibinabad sa solusyon ng Commitment. 60% man ang nararamdaman kong apoy sa puso ko kapag nakikita ko siya, anong silbi nun kapag abo na ang pagsinta?
40% ang magsasabi sa akin na kailangan kong manindigan kahit tupok na ang pagnanasa kong yakapin siya. Iyon ang commitment. Iyon ang pagpili. Ngunit hindi ba pinapatunayan ng 40% na 60% ang kulang sa pinaninindigan kong relasyon?
Noong bakasyon, nakilala ko ang lalaking tsampiyon sa 60% at umiskor din naman, maski pasang-awa, sa 40%. Ngunit nangamba ako dahil kung olats siya sa 40%, ibig sabihin ba nun nililibog lang ako sa kanya? Iniibig ko ba siya o ibig ko lang siyang makasama?
Hindi ko na masasagot ang katanungang iyon.
Noong nakaraang linggo, nakilala ko naman ang lalaking tsampiyon sa 40%. Masarap man siya sa paningin [:p] at masarap man siyang kasama, hindi ko maramdaman sa kanya ang 60%.
Mga kaibigan, ito ang pinagmulan ng cheapness na quote ni Joe D'Mango na "You don't choose love. Love chooses you." Hindi ko madidiktahan ang 60% kailanman. Meron man akong listahan ng non-negotiables para sa 40%, kung ayaw makipagtulungan ng 60% mananatili pa rin akong reluctant virgin mary.
2. CHESS
Tingin ko ang pagkakaroon ng relasyon ay laro ng Chess. The first step is to break down each other's defenses, dangerously exposing our egos (the vulnerable Kings) as we try to get closer to each other. We give, we take. Pawn for pawn. Queen for Roke. Knight for Bishop. Kapag nagkakaubusan na kayo ng mga depensa, doon matatapos ang laro. Merong na-checkmate, at merong panalo. Tapos ilagay natin ang lahat ng mangingibig sa isang malaking tournament kung saan naghahanapan tayong lahat ng mga kalaro: ang na-checkmate, hahanap ng manlalarong hindi marahas. Ang nang-checkmate naman, hahanap ng mas challenging na kapareha.
Sa huli, matutuklasan nating lahat na hindi pala tayo naghahanap ng mga taong iche-checkmate o ng taong mangche-checkmate sa atin. Ang gusto pala natin ay isang DRAW. Kung saan walang nananalo, walang natatalo. Kung saan hindi natatapos ang laro dahil sa wakas, I Found My Match.
Eh, paano ba ito. Hindi ako magaling mag-chess.
3. OPEN THE BASKET
Sa paghahanap ng trabaho, naglalaro tayo ng Open the Basket. Naroon ang mga trabahong gusto natin, pero naka-reserba na sa iba. Naroon ang mga basket na puwede sana nating puntahan kaso naunahan tayo ng iba. Naroon ang mga basket na ayaw nang iwan ng mga nagmay-ari. Meron namang mga basket na walang laman pero hindi mo naman trip puntahan at siguro pagbibigyan mo lang talaga kapag kapos ka na sa oras at wala nang ibang mapili.
Noong una akong sumabak sa larong Open The Basket, natakot ako sa posibilidad na wala akong mahanap na lugar para sa akin. Nalula ako kasi, tangina, ang daming basket pero wala akong mapaglagyan. Ngayon, matapos ang dalawang taong pamamalagi sa basket ng DepEd, natutunan kong sa larong Open the Basket, walang saysay ang Tanginang Basket kung walang laman.
Ako ang Laman.
mehn, ang labo naman nito.
Posted by
sigh |
3:07 AM